Coos de Joode

Kapper in hart en nieren die doorging tot het gaatje.
Wie kende hem niet? Op 26 maart dit jaar is Coos de Joode – veel te jong – op 68 jarige leeftijd overleden aan een zeldzame longziekte. De jonge generatie kappers kende hem alleen als fotograaf die overal was.

Maar ooit wilde Coos profvoetballer worden, want ook dat kon hij erg goed. Op advies van zijn ouders is hij kapper geworden, dat gaf meer zekerheid en aldus geschiedde. Coos werd kapper en ook dat bleek hij heel goed te kunnen. Zo goed dat hij meedeed aan kapperswedstrijden waarbij hij Europees kampioen werd en tweede bij de wereld-kampioenschappen. Het leek wel of Coos alles waar hij aan begon tot een succes maakte.

Samen met zijn vrouw Christa had hij diverse kapsalons in en om Amsterdam, want ook het ondernemen ging hem goed af. Maar hij kreeg het niet cadeau en was bereid er keihard voor te werken. Ik kende Coos als de fotograaf, die er inderdaad altijd was. Altijd met een big smile en behulpzaam waar nodig. In 2014 interviewde ik hem en toen zei hij dit over zijn werk als fotograaf:

“Ik fotografeer op mijn gevoel en juist omdat ik jarenlang op hoog niveau als kapper ook op veel podia heb gestaan, weet ik vaak wat de volgende beweging gaat worden. Dat helpt mij om op het juiste moment mijn foto’s te schieten.“

Andy Uffels

Één van die trips was het wereldkampioenschap voor kappers in 1984 in Las Vegas. Coos, John Schulz en ik deden mee als team en we hadden echt keihard gewerkt. Uiteindelijk werden we tweede, dat was natuurlijk fantastisch!

Het was een week die je nooit meer vergeet en waarin je elkaar echt heel goed leert kennen. Toen is ook de fundering voor onze vriendschap gelegd.

Een andere bijzondere reis hebben Coos en ik gemaakt toen we waren uitgenodigd om het Nederlands elftal te knippen bij het WK voetbal in Amerika in 1994. We hebben daar o.a. Rijkaard, van Basten en Koeman geknipt en mochten als enigen bij die groep komen, de journalisten stonden buiten het hek.

Ik vergeet nooit dat gezicht van Coos, toen wij door dat hek reden! Het was een jongensdroom die uitkwam; we konden voetbal kijken én we mochten knippen.

Laura van de Graaf

Door mijn werk kwam ik met hem in contact omdat hij was gaan fotograferen. Coos golfde ook en toen wij een golfdag organiseerde, kwam hij om foto’s te maken.

Dat beviel goed, dus ik ging hem voor meer dingen vragen. Later is hij ook wel mee op reis geweest. Ik kan me herinneren dat we altijd veel lol hadden

als we samen met een karretje over de golfbaan gingen. Coos was heel gemakkelijk in de omgang en het was altijd fijn hem erbij te hebben.

Hij was fotograaf, maar was ook echt één met de groep. Hij kende natuurlijk ook heel veel mensen uit de branche.

“Coos heeft de branche echt een gezicht gegeven”